Sunday, February 07, 2010

ของขวัญจากการเวลา

ลองจินตนาการว่า มีธนาคารแห่งหนึ่งเอาเงินเข้าบัญชีให้คุณทุกเช้าเป็นเงิน 86,400 บาท ไม่มีการยกยอดคงเหลือไปวันรุ่งขึ้น ทุกตอนเย็นจะลบยอดคงเหลือทั้งหมดที่คุณไม่ได้ใช้ระหว่างวัน... คุณจะทำอย่างไร? แน่นอนที่สุด คุณต้องถอนมาใช้ทุกบาททุกสตางค์ ใช่ไหม เราทุกคนมีธนาคารอย่างนั้นเหมือนกัน ธนาคารแห่งนี้มีชื่อว่า ”เวลา” มันเข้าบัญชีให้คุณ 86,400 วินาที ทุกคืนมันจะล้างบัญชีที่ถือว่าขาดทุน ตามจำนวนที่คุณพลาดโอกาสที่จะลงทุนในสิ่งดีๆ มันไม่สะสมยอดคงเหลือ ไม่ให้เบิกเกินบัญชี ในแต่ละวันจะเปิดบัญชีใหม่ให้คุณ ทุกค่ำคืนจะลบยอดคงเหลือของทั้งวันออกหมด ถ้าคุณเสียโอกาสที่จะใช้ประโยชน์ในระหว่างวัน ผลขาดทุนเป็นของคุณ ไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้ ไม่มีการถอนของ “วันพรุ่งนี้” มาใช้ได้ คุณต้องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบันด้วยยอดเงินฝากของวันนี้ ให้ลงทุนจากเงินฝากเหล่านี้เพื่อได้ผลตอบแทนสูงสุด ไม่ว่าจะเป็น เพื่อสุขภาพ ความสุข และความสำเร็จ นาฬิกากำลังเดิน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด จะรู้ถึงคุณค่าของเวลา 1 ปี ให้ไปถามนักเรียนที่สอบตกต้องซ้ำชั้น จะรู้ถึงคุณค่าของเวลา 1 เดือน ให้ไปถามคุณแม่ที่คลอดลูกก่อนกำหนด จะรู้ถึงคุณค่าของเวลา 1 สัปดาห์ ให้ไปถามนักเขียนหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ จะรู้ถึงคุณค่าของเวลา 1 ชั่วโมง ให้ไปถามคนที่กำลังรอคอยตามนัดหมาย จะรู้ถึงคุณค่าของเวลา 1 นาที ให้ไปถามคนที่เพิ่งพลาดขบวนรถไฟ จะรู้ถึงคุณค่าของเวลา 1 วินาที ให้ไปถามคนที่เพิ่งรอดจากอุบัติเหตุอย่างหวุดหวิด จะรู้ถึงคุณค่าของเวลาเสี้ยววินาที ให้ไปถามคนที่เพิ่งชนะได้รางวัลเหรียญทองโอลิมปิก ทำทุกขณะที่คุณมีให้มีคุณค่า และจำไว้เสมอว่า เวลาไม่คอยใครแม้สักคนเดียว เมื่อวานเป็นอดีต พรุ่งนี้ยังยากที่จะอธิบาย วันนี้เป็นของขวัญนั้นไงทำไมมันถึงถูกเรียกว่า “Present” เจอหนังสือเล่มนี้ที่บนดอยพอบล้าคีข้างในมีเรื่องสั้น หลายๆเรื่องที่น่าสนใจมากวันนี้หยิบมาฝากหนึ่งเรื่องค่ะ

Thursday, January 21, 2010

กราฟชีวิตมีขึ้นลง ดังนั้น

"Be nice to people on your way up because you will meet them on your way down"

Friday, January 08, 2010

ปัญหาของเราใหญ่ แค่ไหนกัน

ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่กำลังมองว่า ปัญหาที่ตัวเองกำลังเผชิญอยู่ช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน มาลองดูการเปรียบเทียบ ด้านล่างนี้สิ แล้วคุณจะเปลี่ยนความคิด นึกภาพตามนะ เราเคยคิดว่าโลกนี้ช่างยิ่งใหญ่ แต่เหนือกว่าโลกก็ยังมีดวงอาทิตย์ “ดวงอาทิตย์อันยิ่งใหญ่” แต่นอกจากดวงอาทิตย์อันมหึมา ก็ยังมีจักรวาลที่เหนือกว่าอีก ไม่เพียงเท่านั้น แอนทาเรส (Antares) ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดเป็นอันดับ 15 ของเวิ้งจักวาล และห่างไกลออกไปหนึ่งพันปีแสง ยังเป็นดาวเคราะห์ที่ทำให้ดวงอาทิตย์ของเราดูจ้อยลงไปทันตา เอาล่ะ...ทีนี้กลับมาดูตัวเราสิ ตัวเรายิ่งใหญ่แค่กันเชียวในโลกนี้ จักรวาลนี้? แล้วปัญหาที่เราพบในแต่ละวันยิ่งใหญ่มากไหม? ตัวเราเป็นสิ่งเล็กๆ ในจักรวาลเท่านั้นไม่มีอะไรยิ่งใหญ่เลย ปัญหาที่เราว่าใหญ่นักหนาก็เล็กเป็นจุล จนแทบมองไม่เห็นเมื่อเทียบกับทั้งจักรวาล มองชีวิตให้ออก ชีวิตก็เท่านั้น ถ้าเทียบกันแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรที่ยิ่งใหญ่จนเกินรับมือได้ เราเป็นคนตัวเล็กๆ ในจักรวาล ปัญหาก็เป็นเพียงสิ่งเล็กๆ ตามไปด้วยเช่นกัน “เราอาจไม่สามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่เท่าจักรวาลได้ก็จริง แต่เราทำสิ่งเล็กๆ ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่ได้” แม่ชีเทเรซ่า หนังสือ Happiness is all around

Tuesday, January 05, 2010

_ _ _ _

ฉันชอบแต่มองภาพหม่นหมองของสิ่งต่างๆ ที่อาจผิดพลาดได้ แต่ก็ไม่ได้สำรวจมันอย่างถี่ถ้วนเพียงพอ ฉันเดินบนถนนอันมืดมิดเพียงครึ่งทาง ครั้นเห็นอะไรบางอย่างที่รู้สึกว่าไม่สามารถเผญิชหน้ากับมันได้ ฉันก็จะกระโดดกลับเข้าไปอยู่ในความปลอดภัยของความหวังแสนหวาน จบการเดินทางในความคิดแบบนี้ได้แล้ว จ้องตาปีศาจในจินตนาการ แล้วผลักดันตัวเองให้เกิดภาพ ว่าผ่านพ้นมันไปได้ จุดหมายปลายทางที่อภิรมย์รออยู่

Friday, January 01, 2010

สวัสดีปีใหม่ 2553 Happy New Year, Bonne année 2010

มาเริ่มต้นที่จะแบ่งบันสิ่งดีๆ ด้วยกันนะ ความสุขอยู่รอบตัวเรา Happiness is all around

Saturday, November 21, 2009

เรื่องเล็กๆ ที่ทำให้หัวใจพองโต

ทำบุญใส่ซองทอดผ้าป่า...
ให้เงินขอทาน...
ตักอาหารให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆ...
รินน้ำให้พ่อ... กอดญาติผู้ใหญ่...
กอดกัน กอดเพื่อน กอดเด็กๆ กอดคนที่สนิท....
ออกจากห้างแล้วเก็บรถเข็นที่เดิม...
ถามแม่ว่าวันนี้แม่เหนื่อยไหม...
ยิ้มให้คนที่ขับรถช้าเป็นเต่า แต่มาเลนขวา...
ให้อภัยคนที่ทะเลาะกันอยู่...
ช่วยคนแก่ข้ามถนน...
เก็บเศษทิชชูและโต๊ะที่เลอะเทอะ ก่อนลุกออกจากโต๊ะอาหาร...
เดินข้ามสะพานลอย...
ยิ้มและเอ่ยคำขอบคุณกับ รปภ. ที่่หน้่าประตู...
โทรไปหาเพื่อนแล้วบอกคิดถึง...
ให้อาหารหมา...
ล้างรถให้คนในบ้าน...
ยิ้มให้คนที่ไม่คิดว่าจะยิ้มตอบ...
บอกทางคนต่างถิ่นด้วยอัธยาศัยไมตรี...
เลิกบ่น...
เลิกคิดในสิ่งที่แก้ไขไม่ได้...
ยกมือขึ้นกอดตัวเอง...............

Thursday, November 19, 2009

In L.O.V.E

I'm tottaly in love with myself, my life and every little things I do happy with my days and always ready to take CHANCES !